Daily Archives: 11 April 2012

Kahwin Tanpa Kebenaran: Satu Jenayah Syariah

Kahwin Tanpa Kebenaran: Satu Jenayah Syariah

11 April 2012

Lazimnya, manusia akan melakukan apa saja bila terdesak, walaupun tindakan itu boleh memudaratkan dirinya, orang lain atau melanggar undang-undang dan hukum Allah. Bagi orang Islam, kerajaan telah menyediakan undang-undang yang jelas bagi mengatur urusan kekeluargaan. Justeru, beberapa peruntukan dalam Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam (Sabah) 2004 diwujudkan khusus bagi pengurusan perkahwinan, perceraian dan rujuk.

Bagi mana-mana pasangan yang hendak berkahwin di negeri ini, mereka mesti mendapatkan kebenaran daripada pihak berkuasa Agama Islam. Selain perlu menjalani kursus pra-perkahwinan yang dianjurkan atau diiktiraf oleh Jabatan Hal Ehwal Agama Islam Negeri Sabah (JHEAINS), pasangan mesti mendapatkan kebenaran berkahwin daripada Pendaftar Pernikahan, Perceraian dan Rujuk di Jabatan Agama.

Pasangan perlu mengisi borang khusus yang disediakan dan memastikan satu kebenaran telah diperolehi dari Pendaftar Perkahwinan sebelum pernikahan dilangsungkan. Tujuannya, agar pernikahan yang dijalankan menepati hukum syarak. Sudah tentu, pasangan akan ditanya mengenai kedudukan wali, hubungan nasab pasangan, saksi dan lain-lain perkara berkaitan sebelum kelulusan diberikan.

Pasangan harus menerima peraturan ini demi kebaikan semua pihak. Tidak patut timbul isu menyusahkan atau menyukarkan proses atau melambat-lambatkan urusan pernikahan. Undang-undang ini telah disediakan sebegitu rupa setelah melalui proses kajian mendalam oleh pakar-pakar perundangan dan pihak pengubal undang-undang. Semuanya dilakukan untuk mengelak berlakunya masalah pernikahan pada masa hadapan seperti kesahihan pernikahan, nasab anak dan lain-lain lagi. Tambahan pula, peraturan ini akan memastikan bahawa perkahwinan tersebut didaftarkan bagi tujuan pengeluaran sijil pernikahan. Sijil pernikahan pula diperlukan untuk urusan-urusan berkaitan seperti persekolahan, hospital, bantuan kerajaan, pengeluaran dokumen pengenalan diri di Jabatan Pendaftaran Negara, imigresen dan sebagainya.

Bagaimanapun cantik dan lengkap undang-undang tersebut, kes melibatkan perlanggaran undang-undang sentiasa berlaku. Tidak kurang kejadian membabitkan pasangan bernikah tanpa mendapatkan kebenaran dari pihak berkuasa Agama. Mereka mencari jalan mudah dengan bernikah menggunakan sindiket pernikahan yang sentiasa menanti mangsa. Sindiket ini ada kalanya berlagak sebagai pegawai agama, sebagai jurunikah bertauliah dan bermacam lagi lagak dan bohongnya.

Yang penting bagi mereka adalah wang! wang! wang!. Pasangan yang terdesak untuk bernikah segera samada disebabkan tidak direstui oleh keluarga atau menyembunyikan pernikahan kerana berpoligami atau telah “terlanjur” akan menggunakan khidmat nikah sindiket ini. Mereka sanggup membayar perkhidmatan walau kosnya mencecah ribuan ringgit. Ada ketikanya pasangan terus mendapat sijil nikah atau dijanjikan akan diberikan sijil nikah dalam jangka masa terdekat.

Bagaimanapun, apa yang berlaku adalah sebaliknya. Sijil nikah palsu yang diterima tak laku. Pasangan terpaksa menghadapi tindakan undang-undang iaitu pendakwaan atas kesalahan jenayah syariah. Jurunikah dan pihak-pihak yang terlibat sama dalam pernikahan tersebut juga turut menghadapi tindakan undang-undang.

Dalam hal ini, Seksyen 40 Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam (Sabah) 2004 memperuntukkan mengenai bentuk tindakan yang boleh diambil oleh Pendakwa Syarie ke atas pihak terbabit. Jika disabit salah, Mahkamah boleh mengenakan hukuman tidak lebih dari RM1000.00 atau penjara tidak lebih 6 bulan atau kedua-duanya.

Untuk lebih jelas, ERAKITA sukacita menurunkan peruntukan berkenaan sebagaimana berikut.

ENAKMEN 8 TAHUN 2004
ENAKMEN UNDANG-UNDANG KELUARGA ISLAM 2004

BAHAGIAN IV – PENALTI DAN PELBAGAI PERUNTUKAN BERHUBUNGAN DENGAN AKAD NIKAH DAN PENDAFTARAN PERKAHWINAN


 

Seksyen 40. Kesalahan-kesalahan berhubungan dengan akad nikah perkahwinan

(1) Seseorang yang dengan diketahuinya mengakadnikahkan atau berbuat sesuatu yang berupa sebagai mengakadnikahkan atau menjalankan upacara sesuatu perkahwinan-

(a) tanpa ada kebenaran berkahwin sebagaimana dikehendaki oleh seksyen 19; atau

(b) di hadapan selain di hadapan sekurang-kurangnya dua orang saksi yang boleh dipercayai di samping orang yang mengakadnikahkan perkahwinan itu,adalah melakukan suatu kesalahan dan hendaklah dihukum denda tidak melebihi satu ribu ringgit atau penjara tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya denda dan penjara itu.

(2) Seseorang yang berkahwin atau berbuat sesuatu yang berupa sebagai akadnikah atau yang menjalani sesuatu cara akadnikah dengan sesiapa jua berlawanan dengan mana-mana peruntukan Bahagian II adalah melakukan suatu kesalahan dan hendaklah dihukum denda tidak melebihi satu ribu ringgit atau penjara tidak melebihi enam bulan atau kedua-duanya denda dan penjara itu.

Walaupun telah ada undang-undang yang jelas, kes-kes nikah tanpa kebenaran masih terus berlaku. Ramai pasangan yang telah didakwa dan dihukum di Mahkamah Syariah atas kesalahan tersebut. Mereka terpaksa melalui proses pendakwaan bagi mendapatkan sijil nikah yang didaftarkan secara sah dari pihak berkuasa agama. Apa yang jelas ialah pada akhirnya, mahu tak mahu, pasangan terpaksa menerima hakikat bahawa perkahwinan mereka akan diketahui juga oleh pihak keluarga dan masyarakat. Ini kerana, ramai pihak yang terlibat akan dipanggil untuk siasatan di Jabatan Agama bagi tujuan pengesahan nikah dan pendakwaan di Mahkamah Syariah.

Justeru, semua pihak khususnya umat Islam perlu waspada dan merujuk terlebih dahulu pegawai berkaitan di Jabatan Agama Islam jika hendak berkahwin. Jangan sampai kebhagiaan yang dikecapi “terusik” dengan gelaran “penjenayah” apabila disabit dan dihukum atas kesalahan yang tak sepatutnya berlaku. Semoga tulisan ini ada manfaatnya untuk kita semua.


Suami boleh mohon fasakh

Suami Boleh Mohon Fasakh

10 April 2012

Fasakh adalah salah satu jalan yang diberikan oleh Allah kepada umat Islam untuk keluar dari kemelut rumahtangga. Fasakh merupakan salah satu jenis pembubaran perkahwinan antara suami dan isteri. Menurut Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam, fasakh hanya boleh dilakukan melalui Mahkamah Syariah.

Dalam konteks Negeri Sabah, hak untuk menuntut pembubaran perkahwinan melalui fasakh hanya diberikan isteri di bawah Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam (Sabah) 1992. Bagaimanapun, Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam (Sabah) 2004 yang baru kini memberi hak yang sama kepada suami. Maknanya, suami juga mempunyai hak menuntut fasakh ke atas isterinya.

Alasan yang boleh digunakan untuk menuntut fasakh boleh dirujuk dalam Seksyen 53 Enakmen Undang-Undang Keluarga Islam (Sabah) 2004.  berikut adalah kandungan seksyen tersebut untuk tatapan para pembaca.

Seksyen 53. Perintah untuk membubarkan perkahwinan atau untuk fasakh

(1) Seorang perempuan atau lelaki, mengikut mana-mana berkenaan, berkahwin mengikut Hukum Syarak adalah berhak mendapat suatu perintah untuk membubarkan pekahwinan atau untuk fasakh atas satu atau lebih daripada alasan-alasan yang berikut, iaitu-

(a) bahawa tempat di mana beradanya suami atau isteri telah tidak diketahui selama tempoh lebih daripada satu tahun;

(b) bahawa suami telah cuai atau telah tidak mengadakan peruntukan bagi nafkahnya selama tempoh tiga bulan;

(c) bahawa suami atau isteri telah dihukum penjara selama tempoh tiga tahun atau lebih;

(d) bahawa suami atau isteri telah tidak menunaikan, tanpa sebab yang munasabah, kewajipan perkahwinannya (nafkah batin) selama tempoh satu tahun;

(e) bahawa suami telah mati pucuk pada masa perkahwinan dan masih lagi sedemikian dan isteri tidak tahu pada masa perkahwinan bahawa suami telah mati pucuk;

(f) bahawa suami atau isteri telah gila selama tempoh dua tahun atau sedang mengidap penyakit kusta atau vitiligo atau sedang mengidap penyakit kelamin dalam keadaan boleh berjangkit;

(g) bahawa isteri, setelah dikahwinkan oleh wali mujbirnya sebelum ia mencapai umur baligh, menolak perkahwinan itu sebelum mencapai umur lapan belas tahun, dan ia belum disetubuhi oleh suaminya itu;

(h) bahawa suami atau isteri menganiaya isteri atau suaminya iaitu, antara lain-

(i) lazim menyakiti atau menjadikan kehidupannya menderita disebabkan oleh kelakuan aniaya;

(ii) berkawan dengan perempuan-perempuan atau lelaki jahat atau hidup berperangai keji mengikut pandangan Hukum Syarak;

(iii) cuba memaksa isteri hidup secara lucah;

(iv) melupuskan harta isteri atau suami atau melarang isteri atau suami itu dari menggunakan hak-haknya di sisi undang-undang terhadap harta itu;

(v) menghalang isteri atau suami dari menunai atau menjalankan kewajipan atau amalan agamanya;

(vi) jika suami mempunyai isteri lebih daripada seorang, dia tidak melayani isteri yang berkenaan secara adil mengikut kehendak-kehendak Hukum syarak;

(i) bahawa walaupun empat bulan berlalu tetapi isteri masih belum disetubuhi oleh kerana suami bersengaja enggan mensetubuhinya;

(j) bahawa isteri tidak izin akan perkahwinan itu atau izinnya tidak sah, sama ada oleh sebab paksaan, kesilapan, ketidaksempurnaan akal, atau hal keadaan lain yang diakui oleh Hukum Syarak;

(k) bahawa pada masa perkahwinan itu isteri, sungguhpun berkebolehan memberi izin yang sah, adalah seorang yang sakit otak, sama ada berterusan atau berselangan, dalam erti Ordianan Orang Gila 1951 [ Bab 74 Sabah ] dan sakit otaknya adalah dari suatu jenis atau setakat yang menjadikannya tidak layak untuk berkahwin; atau

(l) apa-apa alasan lain yang diiktiraf sebagai sah bagi membubarkan perkahwinan atau bagi fasakh di bawah Hukum Syarak

 Berdasarkan kepada peruntukan seksyen 53 di atas, adalah memadai pihak yang menuntut samada suami atau isteri menggunakan salah satu alasan di atas. Bagaimanapun, untuk tujuan pensabitan Mahkamah, alasan yang digunakan mestilah dibuktikan terlebih dahulu.

Semoga artikel ini memberi manfaat untuk semua. Wallahu a’lam.